Вярнуцца на сайт
Паэт злучае і складае адзін з адным вобразы, сімвалы, знакі, што паходзяць з розных культураў... Бажэна Хшанстоўска
...Увесь мой дэманізм канцэнтруецца ў супраціве польскай абмежаванасці, у супраціве, але не ва ўцёках, а таму змаганне можа весціся ў межах толькі польскай мовы. «Прыватныя абавязкі»
Мілаш увесь — гэта незастылая, арыгінальная думка ў развіцці. Артур Мендзыжэцкі
Мілашаў лірычны герой змяняе касцюмы, маскі, ролі... Аляксандр Фют
Я не нарадзіўся ў Польшчы, не выгадаваўся ў Польшчы, не жыву ў Польшчы, але пісаў па-польску. «Прыватныя абавязкі»
Предыдущая цитата Следующая цитата «Родная Еўропа» — год Чэслава Мiлаша
Вершы
Госпадзе Божа, любіў я клубнічны джэм
І цёмную слодыч жаночага цела,
Гарэлкі марожанай смак, селядцы ў алеі
І пах цынамону й гваздзікі.
Дзе ж выйсці з мяне мог прарок? Скуль жа дух
Такога наведваць бы меў? Столькі іншых
Праўдзіва абраных было, верагодных.
А мне хто б паверыў? Бо бачылі ўсе,
Як кідаюся на яду, спаражняючы шклянкі,
Юрліва ўглядаюся ў шыю афіцыянткі.
Заганы свае ўсведамляю. Вялікасці прагнучы,
Умеючы распазнаваць яе, дзе толькі ёсць,
Пры бачанні свету не вельмі каб ясным,
Я ведаў, што меншым, як мне, застаецца
Турнір гарбуноў, баль нядоўгіх надзеяў,
Пыхліўцаў паседжанні, літаратура.

Пераклалі Юрась Бушлякоў і Андрэй Хадановіч

Інтэрв’ю / 28 ліпеня 2011

Адам Паморскі: «Абы не выявілася, што Мілаш – сапраўдны беларус, і ніхто іншы»

– Cпадар Адам, Вы, як перакладчык літаратуры, як ацэньваеце Мілаша-перакладчыка?

Мілаш – вельмі заслужаны не толькі як перакладчык практык, але таксама як канцэпцыя перакладу, ён сфармуляваў многія рэчы, некаторыя заўвагі датычныя перакладаў, якія можна назваць фундаментальнымі – найперш пераклады біблейскіх кніг, а таксама пераклады, зробленыя яшчэ падчас вайны – пераклады Шэкспіра і Эліята. Але найперш – у пазнейшыя гады пераклады біблейскіх кніг. Ён пісаў пра мову, пра стыль мовы, які трэба стварыць і якога бракуе ў сучаснай літаратурнай польскай мове. І для чаго ўвогуле рабіліся гэтыя, як я ўжо сказаў, фундаментальныя пераклады? Насамрэч ніхто да яго, пачынаючы з міжваеннага перыяду, гэтага не зрабіў у такой меры – біблейскія кніга за кнігай – перакладаць на сучасную польскую мову. з сучаснай мастацкай свядомасцю.

– Ці ўплывае Мілаш на сучасную польскую паэзію, ці ён застаўся самотнікам, якім і быў пры жыцці?

Мне здаецца, што, так бы мовіць, цень Мілаша кладзецца на сучасную польскую паэзію, правакуе маладых да бунту, да супрацьпастаўлення сябе традыцыі, але гэтае супрацьпастаўленне не значыць, што яго не чытаюць. Яны бунтуюць, але супраць таго, што добра ведаюць. Гэта нармальны ход падзеяў, і добра, што гэтак адбываецца.

– Як вы ставіцеся да таго, што ў Беларусі часам глядзяць на Мілаша як на свайго земляка і прэтэндуюць на яго творчы даробак?

Я мяркую, што гэта вельмі добра. Толькі б не выявілася, што Мілаш – сапраўдны беларус, і ніхто іншы. Але пакуль мы жывем у агульным абсягу традыцыі, у такім абсягу, дзе гэтыя традыцыі ўзаемапранікаюць, ствараюць адна адну, дзе важнымі ёсць нюансы і акцэнты, які расстаўляюцца па-рознаму. Я думаю, што ўсё ў парадку, вельмі добра. І вельмі добра, што ў беларусаў ёсць патрэба гэтага “асваення” Мілаша – не ў сэнсе “прыўлашчвання”, а ўласна асваення. Думаю, ён быў бы вельмі рады гэтаму. Што датычыць яго прыхільнасці да беларускай справы, не сумняваюся, што ў яго было менш ведаў, чым прыхільнасці, я б сказаў. Але гэтая прыхільнасць несумненна была.


Комментарии работаю на системе Disqus